ما برای اطلاع بیشتر شما همراهان ارجمند ، به مقایسه بعضی از مهمترین موارد تفاوت این دو سند تجاری می پردازیم تا شما هنگاماستفادهاز این اسناد یا هنگام قبول آنها در معاملات خود ، با آگاهی بیشتر و دید روشن تری اقدام کنید.
۱- چک جنبه کیفری دارد ولی سفته حقوقی است. به این معنا که صدور چک بلامحل در شرایطی جرم است ولی عدم پرداخت سفته در سرسید آن ، مطلقاً جرم نیست. البته طرح دعوای سفته در دادگاه حقوقی در نهایت منجر به حکم جلب صادر کننده سفته می شود ولی این حکم جلب و بازداشت بدهکار، سوء پیشینه کیفری برای او محسوب نمی شود و آثار حکم کیفری چک را ندارد. بنابراین چک از این جهت که ممکن است دارنده ان را زودتر به نتیجه مطلوب برساند ، بهتر است.
۲- چک بدون اخذ گواهی عدم پرداخت از بانک (بدون برگشت زدن) ، قابل طرح دعوا و مطالبه در دادگاه نیست و حتماً باید گواهی عدم پرداخت چک هم ضمیمه دادخواست باشد ولی سفته بدون واخواست کردن آن (بدون برگشت زدن) نیز در دادگاه قابل مطالبه است. اخذ گواهی عدم پرداخت چک ، کار سختی نیست.
۳- صدور گواهی عدم پرداخت چک ، رایگان انجام می شود ، یعنی بانک برای صدور گواهی عدم پرداخت چک ، هزینه ای نمی گیرد ولی واخواست سفته (اعتراض عدم پرداخت سفته) هزینه دارد و ۲ درصد مبلغ سفته را باید بابت واخواست سفته بپردازید. پس از این جهت نیز چک ، بهتر از سفته است.
در ضمن چك در اجراي ثبت هم قابل پيگيري است و شما مي توانيد اگر صادركننده چك اموالي داشته باشد سريعا اموال را توقيف يا وي را ممنوع الخروج كنيد .
يكي از ويژگي هاي چك اين است كه در چك مسوليت تضامني وجود دارد مثلا اگر شخص ظهر چك را امضا كرد هم مي توانيد عليه صادر كننده و هم ظهرنويس اقامه دعوي كنيد و راي بگيريد و حتي آنها را به زندان بياندازيد .
يكي از خطرات سفته گرفتن اين است كه مثلا اگر شركتي به شما سفته اي داد و شما جهت وصول سفته اقدام كرديد فقط و فقط مي توانيد عليه شركت راي بگيريد نه امضا كننده سفته و نه مديرعامل .